امروز بعد از ظهر نشستم پای دیدن یه فیلم به نام «the help».

احتمالا اسمش رو شنیدین چون تو اسکار جایزه برد(فکر کنم اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن بود). این فیلم مربوط میشه به دهه 60 و 70 میلادی ایلات متحده که تبعیض نژادی بین سفید و سیاه پوستان به اوج رسیده بود.

نقش های اصلی هم دو زن سیاه پوست بودن که بعنوان کارگر تو خونه ی سفید پوستا کار می کردن و اتفاقاتی که براشون افتاد. اما اون چیزی که ایده ی این نوشته رو به من داد فقط این فیلم نبود بلکه مطلبی بود که چند وقت پیش از قول یه کارشناس مسائل قومی خونده بودم :

«با وجود پیگیری های چندین ساله­ی سنی های تهران، هنوز امکان ساخت یک مسجد برای اهل سنت در تهران وجود ندارد و باعث سرافکندگی است که سنی مذهبان ساکن تهران برای ادای فریضه ی نماز جمعه، مجبور هستند به سفارتخانه های کشور های همسایه همچون پاکستان بروند! ... امیدوارم روزی فرا برسد که فارغ از تفاوت های مذهبی و سیاسی و مرزبندی های خودی و غیر خودی و از این دست، امکان ساختن ایرانی آباد و آزاد بوسیله ی همه ی شهروندان فراهم شود» (فصلنامه ی کمیسیون سیاسی، دفاعی و امنیتی مجمع تشخیص مصلحت نظام-سال دوم، شماره ی سوم، صص 27و28).

نمی دونم چرا ما که ادعای مسلمون بودن و پیروی از قرآن داریم (قرآنی که میگه انسان ها همه با هم برابرن و تفاوتشون تو ایمانه که تشخیص ایمان افراد هم با خداست) چطور بین انسان ها این قدر تفاوت قائل میشیم اونم انسان هایی که مذهبشون تو قانون اساسی کشور همه ی ما یعنی ایران به رسمیت شناخته شده.

هیچ تا حالا شنیدین که با بلوچ ها چه رفتاری میشه؟

یکی از دوستان زاهدانی میگفت وقتی اون سال که گروه ریگی تو مسجد علی این ابیطالب (ع) بمب گذاری کردن، برای مجلس ترحیمشون مولوی عبدالحمید (بزرگ اهل سنت کشور که تو زاهدان زندگی میکنه) رفته بوده و اونجا عده ای از جوونای بسیجی نادون با تحریک یکی از مسولین بهش حمله می کنن و مجروح میشه. بلافاصله تو شهر شایعه میشه که مولوی عبدالحمید رو کشتن و شلوغی تا حدی زیاد میشه که چند نفر در یه شعبه صندوق بسیجیان رو میبندن و اون رو با کارمنداش به آتش می کشن که رئیسش یه خانم حامله بوده و همه شون میسوزن.

به نظرتون اینجا اشتباه از اوناست؟ کی باید محاکمه بشه؟

من نمیگم که فقط ما اشتباه می کنیم ، نه اونها هم اشتباه می کنن اما ما باید کمتر اشتباه کنیم چون قدرت مالی و نظامی کشور دست ماست و اونها تو اقلیتن و اشتباه ما میتونه خیلی زیانبارتر باشه و وسعت اثرش بیشتر. این طور که به گوش میرسه خیلی از مناطق بلوچستان از امکانات اولیه زندگی هم محرومن.

بهرحال امیدوارم ازین به بعد دیدمون نسبت به سایر هم وطنامون که شاید دارای تفکر سیاسی، دینی و... متفاوتی نسبت به ما باشن کمی عوض بشه و برای تمام انسان احترام زیستن قائل باشیم به قول یه دوست حداقل بخاطر اینکه بخشی از روح خداوندی درونشون دمیده شده.

جا داره که فرا رسیدن ماه مبارک رمضان رو تبریک بگم.

امیدوارم که نه بیماری و نه شیطان درون، کسی رو از روزه گرفتن باز نداره.

...............................................................................................................